بی من ...
سهمیه ی هوای من هم برای تو.... برای نفس زدن دراغوش او... لازمت میشود...
بی تو
کسی که باورت داردیک قدم جلوتر از کسی است که دوستت دارددلم از نبودنت پر استهر روز خاطراتم را الک میکنم و جز دلتنگی تو چیزی برایم نمیماندنه تو آمدینه فراموشیخیالی نیستمن کوه میشوم و پای نبودن هایت میمان
کس نیست در این گوشه فراموش تر از من
و اگر می نویسم،دوست دارم بدانیدر خلأ دنیای بی جاذبه از نبودنت،عجیب معلقممی چرخم و می چرخم و می چرخمو در چشم های ناباور یک سرگردان دلتنگ کسی را می بینم شبیه خودمکه هنوز عاشق کسی ست شبیه تو
تقدیم به ...
آدمها گاهی دوست داشتنشون رو ابراز میکنن و گاهی انکار.خیلی وقتها میخوای خودتو قانع کنی که من کسی رو دوست ندارم ولی نمیشه چون حقیقت نداره و دلت یه جایی گیره .میخوای ازش دل بکنی اما دست خودت نیست ، حتی گ
آوای عشق
براستی عشق چه بیان ساده وشیوایی دارد وهر کسی،با هر زبانی می تواند زبان عشق را بفهمد تقدیم به صاحب چشمانی که عظمت و شکوه عشق با او برایم معنا شد:امروز روز میلاد توست...اما تو نه فقط امروز که هر روز در
سکوت من ...
شبی از پشت یك تنهایی نمناك و بارانی... تو را با لهجه گلهای نیلوفر صدا كردم... تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا كردم... پس ازیك جستجوی نقره ای در كوچه های آبی احساس... تو را از بین گله
هنوز به یادت و به عشقت زندگی میکنم ...
ای که هر لحظه از زندگیم از چهره ات و از نگاهت عطر آگین می شودو همچنین از فردای آینده امیدوارم می سازدتو مونس و همدم دل تنهای من هستی و تنها خوشبوترین گلی هستی که من انتخاب نمودمبیا تا سختی دوریت را با
من وخاطرات تو
به روی خاطرات من همیشه ردپای تو اگر چه مانده در دلم سکوت سبز جای تو چقدر خسته می روی از این دیار گریه زا کجا بدون سایه ات ؟ کجا بدون من کجا؟نگاه سرد و مبهمت به روی پلک های من قدم نمی زند چرا ؟ نمی رسد
برای معشوقه زندگیم که هیچگاه سهمم از زندگی نشد
مهربانم، ای خوب! یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که این جا بین آدم هایی، که همه سرد و غریبند با توتک و تنها، به تو می اندیشدو کمی،دلش از دوری تو دلگیر است....مهربانم، ای خوب!یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که چشم
شب مهتابی
اينجا براي از تو نوشتن هوا كم استدنيا براي از تو نوشتن مرا كم استاكسير من نه اينكه مرا شعر تازه نيستمن از تو مي نويسم و اين كيميا كم استمهتاب مي تابد، مرغ شب خواب است ،ستاره ها نيز خواب آلوده اند و گا
خدایا تمومش کن
یـه جـایی هـم هسـت تـو زنـدگیبعـد از کلــی دویــدنیهـو مـی ایستــی !!سـرتـو مینــدازی پـائیـن و آروم میگـی :خدایــا …دیگــه زورم نمیــرسـه
حالا که میروی
حالا که میروی … ! همراه جاده ها … ! برگرد ـ و پس … بده تنهایی مرا ! بی خاطرات … تو ! بی آرزوی تو … دل را کجا برم ! شب گریه … کجا ! دیگر تنها … گریه ها حالم را میداند ! از عشق دلتنگی ه
از تو ممنونم
من اما از تو ممنونمهمین که هستی و گاهیمرا به گریه می اندازیهمین که هستی و گاهیبه یادم می آوریچه قدر تنهایم
پر پرواز
در کوی دلت،کلبه ای از بهر دلم سازتا راه به سوی دل تو باز شود بازآمد به لبم جان و نگاهی ننمودیتا محو وجود تو شوم، برکشم آوازمن باده ی مستی ز کف غیر نگیرمجام می من روی تو و آن دو لب بازنا دیدن تو برنظرم سخت گران استماندم به که افشا کنم این درد دل و رازبر چشم ترم اشک زهجران تو خون شدجز آه نبودست مرا هم...
نباش
نباش! حرفی نیست... آن جا که باید باشی، هستی در "قلبم" ...
ببار باران
تاب نمی آورم اشک های آسمان رابی لمس نگاه مهربانتکنارت آرام می گیرمچه باران باشد چه نباشدحضورت بارش احساس استلطیف تر از نم نم باراندلم تشنه ی بارش توستببار ، ببر و بشویغبار دلتنگی مرا
آرزو کن با من
آرزو کن با منکه اگر خواست زمستان برودگرمی ِ دست ِ تو اما باشدآرزو کن با من“ما” ی ما ” من” نشودسایه ات از سر ِ تنهایی ِ من کم نشود