روزگار به هیچ کس فرصت اصلاح رو نمیده پس ...

گاهی در زندگی با کسانی برخود می کنیم که از همان ابتدای آشنایی مطمئن هستیم وجودشان در زندگی ما تاثیر گذار خواهد بود.شاید در رسیدن به هدفی یاریمان کند و یا درسی به ما بیاموزد و یا حتی موجب گردد که خود را بهتر بشناسیم.گاهی اتفاقاتی در زندگیمان رخ می دهد که ناراحت کننده،دردناک ویا غیرمنصفانه هستند اما در برخورد با آنها درمیابیم که از طریق رویارویی با آنها توانسته ایم قدرت وتوانایی ،اراده و عشق و ایمان خود را محک بزنیم.برای هر اتفاقی حتما دلیل خاصی وجود دارد.هیچ چیز بر حسب اتفاق،تصادف یا شانس رخ نمیدهد.بیماری،عشق نافرجام و یا فرصتهای از دست رفته،همگی به نوعی یک آزمایشند.بدون این آزمایش ها زندگی همچون جاده ای صاف و یکدست و هموار،بدون هدف و به سوی برهوت خواهد بود.آنها که به نوعی بر زندگیمان تاثیر می گذارند و یا موفقیت ها وشکست ها همه و همه می توانند ما را بسازند.در واقع دردها و ناکامیها و تجربیات سخت زندگی می توانند نقش بسیار مهمی در زندگیمان ایفا کنند.اگر کسی قلبمان را شکست،اگر ما را آزرد و رنجاند او را ببخشیم،چرا که به ما آموخت تا چگونه در برخورد با دیگران و آنها که قلبمان را برویشان می گشایم،آگاهانه وباچشمانی باز رفتار کنیم.اگر کسی ما را دوست دارداو را بدون قید و شرط دوست بداریم.نه چون،او ما را دوست داردبلکه به این دلیل که او دوست داشتن را به ما آموخت و چشمها و قلبمان را به روی موضوعات جزئی و کوچک باز کرد.
قدر لحظه لحظه زندگیمان را بدانیم و کاری را که می خواهیم انجام دهیم،انجام دهیم زیرا ممکن است هرگز فرصت دوباره ای دست ندهد.

خود را باور داشته باشیم چرا که بدین ترتیب دیگران نیز ما را باور خواهند داشت.

زندگیمان را بیافرینیم،به پا خیزیم و زندگی کنیم،همان گونه که خود می خواهیم.

به یاد داشته باشیم،اگرچشمهایمان را به روی اهدافمان ببندیم،آنچه می بینیم تنها مانع است و بس!

بیایید قبل از این که کسی از اشتباهاتمان درس بگیرد ما از اشتباهات دیگران درس بگیریم

هی یاد اون ایام به خیر - چقدر زود گذشت - هیچوقت اون خاطرات شیرین رو فراموش نمیکنم - ولی خب گذشت همونطوری که خودمون میگذریم و یه روز ازمون حتی یادی هم باقی نمیمونه -خوشحالم که تا دم مرگمم یادت تو دلم بود و با خاطرت زندگی کردم ...

سال نو مبارک عشق همیشگی من ...

شاید غمگین شاید دلتنگ...