برای رها پاییزی

من باشم و تو باشی و باران، چه دیدنی است...

بی چتر، حسّ پرسه زدن ها نگفتنی است

پاییز، با تو فصل دل انگیز بوسه هاست!

با تو، صدای بارش باران شنیدنی است

ابری و چکّه می کنی و مست می شوم

طعم لبان خیس تو الان چشیدنی است!!

خیسم، شبیه قطره ی باران، شبیه تو

تصویر خیس قطره ی باران کشیدنی است

این جاده با تو تا همه جا مزّه می دهد

این راه ناکجای من و تو، رسیدنی است؟!!

باران ببار!! بهتر از این که نمی شود

من باشم و تو باشی و باران ... چه دیدنی است!!

شاید غمگین شاید دلتنگ...