شاید غمگین شاید دلتنگ

دلــگيـــر مباش..... دلت که گيـر باشد ، رهـــــا نمي شوي ! خـداونـد ، بنده گــان ِ خود را ، با آنچه به آن « دل » بســته اند مي آزمــايد !!...

ز دستم بر نمیخیزد که یک دم بی تو بنشینم بجز رویت نمیخواهم که روی هیچ کس بینم من اول روز دانستم که با شیرین درافتادم که چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم تو را من دوست میدارم خلاف هر که در عالم اگر طعنه است در عقلم اگر رخنه است در دینم و گر شمشیر برگیری سپر پیشت بیندازم که بی شمشیر خود کشتی به ساعدهای سیمینم برآی ای صبح مشتاقان اگر نزدیک روز آمد که بگرفت این شب یلدا ملال از ماه و پروینم ز اول هستی آوردم قفای نیستی خوردم کنون امید بخشایش همیدارم که مسکینم دلی چون شمع میباید که بر جانم ببخشاید که جز وی کس نمیبینم که میسوز...

من باشم و تو باشی و باران، چه دیدنی است... بی چتر، حسّ پرسه زدن ها نگفتنی است پاییز، با تو فصل دل انگیز بوسه هاست! با تو، صدای بارش باران شنیدنی است ابری و چکّه می کنی و مست می شوم طعم لبان خیس تو الان چشیدنی است!! خیسم، شبیه قطره ی باران، شبیه تو تصویر خیس قطره ی باران کشیدنی است این جاده با تو تا همه جا مزّه می دهد این راه ناکجای من و تو، رسیدنی است؟!! باران ببار!! بهتر از این که نمی شود من باشم و تو باشی و باران ... چه دیدنی است!!...

هــوسکــرده امکـــه تـــو بـاشـــیمـــن بـــاشـمو هیچـکـس نبـاشـــدآنگـــاهداغتـــریـنآغــــوش هـــارا از تنـتــــو شیـریـــن تـریــن بــوســـه هـــا را از لبـــانتــــبیـــرون بکشـــمبــه تـلـــافـی تمـــامـ ِ روزهــایـــی کـــه میخــــواهمتــــو نیسـتـــی ......

بگذار سر به سینه من تا که بشنوی آهنگِ اشتیاقِ دلی دردمند را شاید که بیش از این نپسندی آزارِ این رمیده سر در کمند را بگذار سر به سینه من تا بگویمت اندوه چیست! عشق کدام ست! غم کجاست! بگذار تا بگویمت این مرغ ِ خسته جان عمری ست در هوای تو از آشیان جداست دلتنگم آنچنان که اگر بــینَمت به کام خواهم که جاودانه بنالم به دامنَت شاید که جاودانه بمانی کنار من ای نازن...